movie info: XVID 608x256 23.976fps 699.6 MB SubEdit b.4043 (http://subedit.prv.pl)/
24 lipca 1715 r. z Hawany na Kubie wyruszył do Europy
największy w dziejach ładunek skarbów.
Miał on uświetnić ślub króla Hiszpanii - Filipa.
Współcześnie, klejnoty warte 500 mln dolarów, znane są jako "Queen's Dowry".
Niestety, Król Filip, pragnąc szybko zawrzeć ślub,
nakazał wysłać skarb w najgorszej porze roku.
Galeony wypełnione po brzegi drogocennym ładunkiem
popłynęły wprost na spotkanie z huraganem.
Od tamtej pory nikt ich nie widział.
napisy: >> ripPer <<
Nie wszystko złoto co się świeci
Popsułeś, baranie.
Cholera, co to było?
Co?
Chodzi mi o ten wybuch pod wodą.
- Alfonz? - Co?
Masz pojęcie, co to jest?
Stawiałbym na talerz z Howard Johnson.
Wiesz, co to jest, przyjacielu?
To jest to.
Szukam tego od 8 lat.
8 lat.
Dzięki ci, Panie Boże.
Wiedziałem, że tu jest.
A gdzie jest łódź?
- Gdzie nasza łódź? - Nie wiem.
Ktoś ją sobie zabrał?
Znalazłem ją.
- Jak to? Gdzie? - Zaraz zrozumiesz.
Dlaczego wcale mnie to nie dziwi?
- Cześć, chłopaki. - Pakujcie się.
- Ciekawi was, co się stało z łodzią? - Nam też to trochę zajęło.
- Zatopiliście ją. - Curtis, zapomnij o niej.
Mamy coś. Znaleźliśmy tu coś.
Bigg Bunny wydał kawał szmalu na kawałek talerza?
Dlaczego łódź zatonęła?
Widzisz, łodzie toną. Bywa, że nie wiadomo, dlaczego.
- To przez kompresor. - Nie ułatwiasz mi.
Niech wiedzą, że to ty wyciągnąłeś jego kasę.
Nie kupiłeś nowego kompresora?
- Mogę to zdjąć? - Spoko, ty nas nie obchodzisz.
Ty zdradziecka ukraińska świnio.
Spokojnie.
Wskakujcie na łódź.
Doskonałe włosy.
Stylowo uczesane.
A jakie śliczne paznokcie. Gdzie je zrobiłaś?
Sama? O Boże...
Jesteś nad wyraz cudowna.
Podoba mi się twoja urocza buzia, i twoja...
idealna osobowość.
To miłe.
Lillian, rozmawiałem z Teddym i Purdym.
Nie będą nakłaniać wydawców, żeby
nie pisali o niej.
Oni tak zarabiają na życie.
A co z resztą tych cholernych pism,
w których pokazują do połowy ubraną,
zwykle w połowie drogi do jej połowy domu?
Je też zamknąć?
Nie, zapewniam cię, że gdy tylko Gemma przyjedzie,
odbędę z nią poważną rozmowę.
Halo?
Moja była żona.
Tak jest.
Coś jeszcze...?
- Tess. - Wybacz. Tess..
Nie.
Doceniam to, że dostosował pan swój plan do mnie.
Niby jak?
Zgodził się pan zatrzymać na Key West w mojej sprawie.
Twojej sprawie?
A, pamiętam. Bierzesz ślub?
Nie.
Rozwód.
Twoja inicjatywa?
Tak.
Nie chcę być wścibski...
W swoim czasie wszystko panu opowiem.
Jak chcesz.
Jeszcze raz dziękuję.
Proszę.
Dałem wam 62.581,43$ na naprawę łajby.
Gdzie moja kasa?
Boże, no cóż... Tu i tam...
Tu i tam? Gdzie?
W świecie.
Gdzie w świecie?
W okolicach Karaibów.
Żaden zaopatrzeniowiec na południe od Key West
nie dawał mi już na krechę.
- Nie wierzę mu. - Posłuchaj.
Z twoich pieniędzy spłaciłem stare długi.
To powinno cię uspokoić.
Bo teraz tobie wiszę, a ty już wiesz, że ja zawsze oddaję.
Co?
Pogadamy teraz o naczyniu?
Weź go.
Wygląda, jak talerz z Howard Johnson.
Nie z Howard Johnson, chłopie.
Z tyłu jest fragment pieczęci rodziny Vangor.
Jeśli pozwolisz mi tam wrócić,
zanim mapy przegniją, udowodnię to.
Gówno wygląda mi na spodek z Tesco.
Zwróć uwagę na misterne wykończenie.
Rozumiesz, co to znaczy?
Wywalcie tego malwersanta z mojej wyspy.
Oddaj mi skorupę.
Na co ci?
Wiesz jednak, o co chodzi.
Popełniacie fatalny błąd.
Bigg Bunny nigdy nie znajdzie Aurelii beze mnie.
Znacie powiedzenie: zboczysz o cal, zbłądzisz o milę?
To powiedzenie nurków.
Oznacza ono, że gdy zboczysz o cal, zbłądzisz o milę.
Wrak może być rozrzucony na sporym obszarze.
Jakieś ostatnie słowo?
Powiedz Tess, że ją kocham.
Kim jest Tess?
Moją żoną.
Przypływa tu jutro o 10:00.
Rozwodzi się ze mną.
Ciągle nie wiem, co złego zrobiłem.
I chyba nigdy się nie dowiesz.
Curtis, poczekaj.
Ratunku!
Cholera.
Wykończ go!
Odpal jacht.
O żesz.
Cholera.
Boże, nie pozwól, żebym odstrzelił sobie stopy.
Chłopaki...
życzcie mi powodzenia.
Powodzenia, kochana. Tylko, żeby cię nie poniosło.
Nie poniesie. Stawiam 10-1, że koleś się nie pojawi.
- Czemu tak mówisz? - Bo on taki jest.
- Co ty o nim wiesz? - Właśnie.
Bronisz drania i czepiasz się tych, którzy cię kochają.
Nie uraziłaś mnie wcale.
Chodzi mi o to, że nie wiesz nic o małżeństwie.
Nasłuchałem się wystarczająco.
Komentuję twoje życie uczuciowe?
Mogłabyś, gdybym nie był najszczęśliwszym facetem na świecie.
No co ty?
Życzę ci szczęścia, takiego, jakie dane jest mnie i Eddiemu.
Nie przesadza. Jesteśmy szczęśliwi.
Czy to czyni mnie nienormalnym?
Mówisz to tak, jakbym nigdy nic do niego nie czuła.
Powiedziałem tylko, że nie przychodzi na umówione spotkania.
Spójrz na gościa.
Jak leci?
Uciekasz z Kuby?
Masz fart, że nadpłynęliśmy, mój rozgrzany przyjacielu.
Wody...
Wygląda, żeś spragniony napoju bogów.
Zdrowie Neptuna i tych, co bawią się na jego włościach.
Niech żyje Neptun!
I to jest ratunek.
O cholera.
Jeszcze szybciej!
Skręć w lewo.
Dam mu jeszcze kilka minut, panie McCintry.
Jeśli nie przyjdzie w ciągu kwadransa,
wszystkie dobra - z urzędu - przypadną
pani Finnegan.
- Zabiję go. - Chcesz iść siedzieć?
Jeśli wyrwie mnie to z Florydy?
Kochana, Floryda nie zrujnowała ci życia. Sama je zrujnowałaś.
Poślubiłaś faceta dla seksu, licząc, że okaże się mądry.
Może samochód mu nawalił?
Samochód?
Tak, wiecie...
Zepsuł się.
Musiałby mieć samochód.
Nawet, gdyby chciał mieć, to nie ma na niego pieniędzy.
Nie ma oszczędności.
Nie ma pojęcia, jak powinien zachowywać się odpowiedzialny człowiek.
Przez niego nie dają mi pożyczki, bo wszystko jest na wspólne nazwisko.
Nie mogę nawet zapłacić za studia i skończyć nauki,
którą zaczęłam, zanim tu przyjechałam
na ferie w połowie semestru.
Ale, jak powiedziałaś, seks był...
naprawdę czadowy.
Wiecie, jakie to upokarzające,
rozwodzić się w pojedynkę?
Wysoki Sądzie, to gigantyczna pomyłka.
Ta kobieta i ja
wciąż się kochamy.
Nie rób tego, Tess.
Wiem, że nawaliłem.
Zmienię w sobie, co tylko będziesz chciała.
Chcę uczynić cię szczęśliwą.
Zrobię wszystko.
Pójdę na terapię.
Pojedziesz ze mną do Chicago, jak obiecałeś?
Możliwe... Może coś to da.
Ale na pewno pójdę na terapię.
Panie Finnegan.
Z olbrzymią przyjemnością, informuję pana, że
od około minuty jesteście państwo rozwiedzeni.
A ponieważ nie było pana w czasie sprawy,
ona dostaje wszystko.
Jesteśmy rozwiedzeni?
Obawiam się, że tak.
Dlaczego?
Wybaczcie.
Tess. Muszę ci coś powiedzieć.
Tess.
Znaleźliśmy je. Ja i Alfonz.
Kilkaset metrów od rafy. Tam, gdzie zakładaliśmy, że jest.
Udowodnij.
Masz długopis i papier?
Ma ktoś coś do pisania?
Twoja niezaradność jest książkowa.
O co ci chodzi?
Alfonz i ja nurkujemy sobie.
I nagle znajduję kawałek naczynia, fragment zastawy.
Cały biały.
A to...
było odciśnięte na odwrocie.
Na niebiesko.
To herb rodziny Vangor, Tess.
Miałaś rację. Ty pierwsza to przewidziałaś.
- Gdzie to odkryłeś? - Kilkaset metrów od rafy.
Finn. O Boże.
No właśnie.
Gdzie jest ten kawałek?
W tej chwili, nie mam go przy sobie.
A gdzie masz?
Ano - tam.
Wiem, co myślisz, ale to prawda.
Zapytaj Alfonza.
A gdzie go znajdę?
Też tam.
Nie do wiary, że tak bezczelnie mnie bujasz.
Nie wierzę.
- Myślisz, że kłamię? - Czemu nie? Jesteś kłamczuchem.
Nie czas, by się nad tym rozwodzić.
Takie coś też mogłabym narysować.
Tess, wczoraj rozwikłaliśmy 300-letnią zagadkę.
Jako małżeństwo lub nie,
jeśli nie poszukamy skarbu, będzie nas to do końca dręczyć.
Straciłam 8 lat życia na bzdury.
Wracam do Chicago. Skończę doktorat.
I do końca życia będę uczyła i pisała książki.
Poznam mądrego, przedsiębiorczego faceta.
Będziemy rozmawiać nie używając wyrażenia "na pewno".
Po pierwsze: już nie używam "na pewno".
I kiedy wreszcie skończysz chrzanić o powrocie na studia?
Lubisz historię? Jest na dnie oceanu, panienko.
Mówisz mi, że chcesz spędzić życie w ciemnej czytelni,
robiąc notatki i pisząc książki o tym,
o czym byle buc może tylko pomarzyć, a co ty
widziałaś i czego dotykałaś?
Co własnoręcznie wyciągałaś z piasku?
Bzdury wygadujesz.
Dobrze, że nie jesteśmy już małżeństwem.
A skąd weźmiesz kasę na studia?
To jest najlepsze. Sprzedam łódź.
Moją łódź, która kiedyś była nasza, ale
że nie było cię na sprawie, przypadła mnie.
Naprawię ją i sprzedam. Co?
To trudne...
Co?
Zachowujesz się, jakby to była wyłącznie moja wina.
Mogę na chwilę pożyczyć?
No co ty, Tess. Nie zdzielisz mnie.
Przepraszam.
Boże.
Wnioskuję, że nie zabili cię.
Nie.
Ale dzięki za pomoc.
- Potrzebna ci pomoc. - Nie jesteś moją matką.
Racja.
Może bywam, jak matka dla ciebie, bo sam jej nigdy nie miałem.
Spokojnie, Gary, spokojnie.
Po pierwsze: powinniśmy opuścić Key West.
Po drugie: jeśli Finn namierzy tę łódź, to zaraz tu będzie.
Co? Powiedziałaś mu, że tu pracujesz?
- Żartujesz? - Nie rozumiem.
On potrzebuje kasy.
Nowa łódź, sprzęt, wszystko.
Obawiam się, że znowu wyciągnie coś od tego Bugsa Bunny'ego.
- Bugs Bunny? - Raper, o którego się kłóciliśmy.
- Bigg Bunny Deenz? - Tak.
Bigg Bunny Deenz jest inwestorem Finna?
Z nim nie ma żartów.
Podobała mi się ta jego piosenka "Call Me Thumper".
Śmieszny kawałek.
- Tak, czy... - Zupa nie wyszła.
- Przepraszam. - Tak, czy...
Nie rozumiem, Finn zna Nigela?
Nie, ale pozna. Dalej nie rozumiesz?
Jest geniuszem w 3 sprawach:
Szukaniu skarbów, szukaniu pieniędzy na szukanie skarbów i...
W czym jeszcze?
O tym nie powiem.
Skąd weźmiesz nową łódź?
Nie mogę teraz o tym myśleć, Alfonz.
Właśnie się rozwiodłem.
Mogę coś zaproponować?
Nie.
Widziałeś ten duży, biały jacht?
Który?
Właścicielem jest Nigel Honeycutt.
- I co? - Mówię, bo...
jego majątek szacują na 700 milionów.
Informuję, że właśnie wróciłam na pokład.
Więc, gdyby chciał pan podnieść kotwicę...
Dziękuję.
Powiedzieć kapitanowi?
Że jesteśmy gotowi wypłynąć?
W zasadzie... nie.
Moja córka, Gemma, dołączy do nas.
Mam tu na nią poczekać.
Cudownie.
O której będzie? I skąd przyjedzie?
Gdzie teraz jest?
Wysłałem po nią śmigłowiec do Miami,
ale może być dokładnie wszędzie.
To zabawne, że akurat czeka pan na nią w Key West,
gdy ona leci śmigłowcem.
- Jak to? - Śmigłowiec może dolecieć
praktycznie wszędzie.
I to jest w śmigłowcach kapitalne.
Chce zrobić zakupy.
Co robisz, Tess?
Jestem nową stewardesą.
Czym się naprawdę zajmujesz?
Dlaczego sądzi pan, że robię coś jeszcze?
Oprócz stewardo..., stewardewania, stewardesowania?
Mam niezawodną umiejętność ocenienia ludzi.
Ocenił mnie pan?
Nie zupełnie.
Nie wadzi ci ta praca, ale nie będziesz tu długo.
Masz w sobie dużą, lecz przyćmioną miłość do morza.
Swoje obowiązki wykonujesz tak skutecznie, że
sprawiasz wrażenie kogoś, kto wykorzystuje
zaledwie ułamek swoich zdolności umysłowych.
Więc...
do czego zużywasz resztę potencjału,
jeśli akurat się nie rozwodzisz?
Mam nadzieję, że nie jestem zbyt wścibski?
Nie, ani trochę.
Przeżyłam kilka szalonych lat.
To pewnie jego śmigłowiec.
Jego córka miała się tu dzisiaj pokazać.
Całe miasto sika z podniecenia.
Gdzie niby jest to muzeum?
Wodna 2.
Tu każda ulica nazywa się Wodna.
To miasto ma czadowy klimat.
Pomóż nam szukać, chłopie?
Cordell, mamy jakiś przewodnik?
- Witaj, tatusiu. - Witaj, kochanie.
Moja dziecinka.
Tatuś.
Lot był udany?
Czy to ta cała łódź?
- Tak. - Śliczna.
Nie wierzę, że płyniemy po morzu.
Dokładnie, to jesteśmy zakotwiczeni.
To znaczy, że kotwica jest w wodzie?
Chcę się nauczyć żeglarskiego slangu.
Powinnaś, kochanie.
Jeszcze raz. Przepraszam, Nigel.
Tak, kochana.
Spróbuj bez tego akcentu.
Zły?
Nie.
Dobra...
Nigel, pamiętasz, jak zapytałeś, czym się zajmuję?
Udanych zakupów.
Dziękuję, tato.
Staraj się nie wydać więcej, niż 50 tysięcy.
Co?
Kolacja o 19:00.
Umówiłam się z przyjaciółmi, ale postaram się odwołać spotkanie.
Jeśli chcesz, zaproś ich na jacht.
Zaproszę. Kocham cię.
RATUNKU! 2 TYGODNIE Z TATĄ! NIECH SKONAM!
Kapelusz.
Lata, jak Frisbee.
Możesz zawrócić?
OK, ale i tak go nie złapiemy.
Boże.
O kurdę!
Zabiłeś go!
Na Boga, co się stało?
Tato, ten człowiek mnie uratował.
Proszę pana.
Nie powinien pan wstawać, dopóki nie sprawdzę...
To twój kapelusz?
Tak.
To była najodważniejsza rzecz, jaką widziałam.
Bardzo panu dziękuję.
Dziękuję.
- Dziękujemy. - Wyjdzie z tego.
Tylko mały guz.
Niech pan odpoczywa przez kilka godzin.
- Powinienem wracać do miasta. - Nie radziłabym.
I co teraz?
Proponuję panu kąpiel, suche ubranie...
i poczęstunek o 18:30?
Dziękuję.
Zaprowadźcie pana do Saint Regis.
Dam radę.
Panie Honeycutt?
Panienka Honeycutt zostawiła to w motorówce.
Gemma. Twoja łączność z cywilizacją.
Boże, a mogłam być już martwa.
Proszę, skarbie.
MOE FITCH - MUZEUM MORZA
Panie Deenz, zawsze chętnie witam wielbicieli morza,
niezależnie, na wodzie czy lądzie.
Ale muszę pana ostrzec.
O skarbach nie da się przestać myśleć,
jeśli już raz zagoszczą w wyobraźni.
Chcę, żeby znalazł mi pan Queen's Dowry.
- Nie Bunny... - Bigg Bunny. Jednym słowem.
To zmienia postać rzeczy.
Cordell.
To kawałek zastawy znaleziony na Bahama.
Z Topsail Cay. Jeśli pan odwróci,
zauważy pan pieczęć rodziny Vangor.
O tutaj.
Ładne...
Ale kim byli Vangorowie?
I dlaczego miałbym kiwnąć palcem dla ich pieczęci?
To nie inwestycja, bo pewnie grosza z tego nie będzie,
ale znakomita okazja, by znaleźć kawałek żywej historii.
Wydobyć ją z piasku własnymi rękami.
Za Aurelię.
Kochanie.
Co tu robisz?
Smacznego.
Bon appétit wszystkim.
Zakładam, że się znacie.
Ja i Tess poznaliśmy się, gdy pracowaliśmy u Moe Fitcha.
Miejscowy cwaniak, opowiada ludziom różne bajeczki.
Niegroźny wyga morski.
Zapracował sobie na ekscentryczne życie.
Dziękuję, kochanie.
Chciałbym, żebyś się przysiadła.
Moe Fitch to najbardziej szanowany łowca skarbów.
- Kto mówi, że nie. - Gdy Finn poznał Moe,
łatał dziury w jachtach i naprawiał kosiarki.
Pominąwszy dni, w których wyrzucano go z roboty.
Wylali mnie tylko 2 razy.
Zaraz stracę zasięg.
Moe wyciągnął go z kałuży oleju i smarów.
Dał mu pracę i nauczył wszystkiego, co wie.
No prawie.
Później była straszna awantura o działo, które znaleźliśmy.
Po godzinach.
Z Aurelii, leżało 3 mile od Vero Beach.
Sąd zasądził je dla Moe, bo używaliśmy jego sprzętu.
Czy morza się łączą?
Z czym, kochanie?
Kerry i Vivante lecą na Jukatan.
Może byśmy dołączyli do nich,
zamiast tak pływać bez celu?
Opowiedzcie o skarbie.
31 lipca, 1715 r.
Huragan zatapia hiszpańską flotę u wybrzeży Florydy.
Tonie też okręt flagowy kapitana.
Zgodnie z dokumentami, na jego pokładzie było Queen's Dowry.
40 skrzyń klejnotów i złota.
Wszystko zebrane w krajach Orientu dla nowej królowej Hiszpanii.
Mówiąc klejnoty, mamy na myśli
indyjskie diamenty, birmańskie rubiny
i kolumbijskie szmaragdy wielkości pięści.
Powinniśmy zacząć od tego, co kręciło nas najbardziej w miesiącu miodowym.
Chyba wiemy, co to było.
Po przegranej w sądzie,
pojechaliśmy do Hiszpanii.
Miło być krótko, a spędziliśmy 2 lata w archiwach Sewilli.
Spędziliście miesiąc miodowy w bibliotece?
Też cię kocham.
Tam trzymano wszelkie zapisy i dokumenty
dotyczące królewskiej flotylli z przestrzeni wieków.
Niby to dla żartu, postanowiliśmy znaleźć Aurelię.
Z powodu owego działa. Miała to być nasza przygoda.
Wyczytaliśmy, że Aurelią dowodził 18-letni chłopak - Sebastian Vangor.
Który był synem z nieprawego łoża
Kapitana Generała Don Juana Ubilli
i jego meksykańskiej kochanki - Francesci Vangor.
Traktowaliśmy to, jako ciekawostkę i nic więcej.
Dopóki Tess nie odkryła książki z 1905 r.,
zatytułowanej "Vangorowie: XVIII-wieczna rodzina".
- To był zbiór listów. - Dlaczego to ważne?
Vangorowie kontrolowali transport skarbu
od wybrzeży Pacyfiku do Karaibów.
Po czym, załadowali wszystko na galeony w Veracruz.
Czytam te listy i nagle zaczynam szybciej oddychać.
Przed oczyma mam ostatni list Ubilli do Francesci.
Napisał:
"Wierzę w Aurelię, bo jest lekka i szybka."
"Jej może się udać uciec sztormom, które niechybnie spotkamy."
"Ale wierzę przede wszystkim w Sebastiana."
"Nasz syn jest silniejszy i mądrzejszy, od jego narwanego ojca,"
"któremu coraz trudniej jest opuszczać Twe łoże."
"Świetność Hiszpańskiej Korony spoczywa w jego rękach."
Czyli...
...Ubilla wykręcił numer.
Z pomocą Vangora.
Przeniósł Queen's Dowry z okrętu flagowego na statek pomocniczy.
Dlaczego?
Capitana [o. flagowy] była przeciążona,
ciężka i powolna.
W przypadku huraganu, mieliby się o co martwić.
Do tego Brytyjczycy, piraci francuscy...
Byliśmy już gotowi do powrotu, gdy znalazłam artykuł
o hiszpańskim marynarzu, znalezionym na bezludnej wyspie.
3 lata po zatonięciu flotylli.
Z Topsail Cay?
- Tak, w 1718 r. - 3 lata po huraganie.
Holenderska fregata osiadła na mieliźnie koło Topsail Cay.
Gdy załoga czekała na przypływ,
zobaczyli kogoś, kogo wzięli za starca, brodzącego w ich stronę.
Tyle, że nie był to starzec, a 21-letni mężczyzna.
Wyglądał, jak Tom Hanks. Co to był za film?
"Poza światem".
Kapitanowi Holendrów przedstawił się jako Raphael Serrano,
marynarz ze statku handlowego Francesca.
Jak matka Sebastiana.
Dokładnie.
Powiedział, że jego statek
rozbił się o rafy i zatonął w kilkunastometrowej wodzie.
Musicie naprawdę lubić te skarby.
Cóż, jestem pod wrażeniem.
Ale to ciągle mało.
- Boże... - Tyle, że Francesca...
nie zatonęła przy Topsail Cay.
Zatonęła koło Veracruz w 1708 r.
Zginęła cała załoga, łącznie z kapitanem Raphaelem Serrano.
- Nie rozumiem. - My wtedy też.
Dopóki nie odkryliśmy, że Francesca należała do Vangorów.
Co zatem wiemy o Sebastianie Vangor?
Wiemy, że przeżył huragan i zatonięcie statku.
Głód, pewnie też piratów. I nie powiedział prawdy.
Dlaczego, skoro był częścią wspaniałych wydarzeń?
Bo pewnie skrywał wielką tajemnicę.
Nawet sam król Hiszpanii miał jej nie poznać.
Co sprawiło, że nie mówił prawdy?
Honor.
Ponieważ ojciec powierzył mu
bogactwo, jakiego świat nie widział.
By wypełnić zadanie, które
Ubilla nałożył na niego, wtedy w Veracruz.
Dlatego kłamał.
I po to żył.
My też nie możemy się poddać.
Sebastian Vangor, to nieznany bohater narodowy
i chcemy tego dowieść.
- Co się z nim stało? - Z Sebastianem?
Wysiadł na ląd w Martynice.
Tydzień później zmarł na suchoty.
Nie miał nic do picia?
Suchoty, kochanie, to inaczej gruźlica.
Nie mieszaj tego z odwodnieniem.
Ależ jestem głupia.
Chcesz usłyszeć coś głupiego?
Myślałem, że suchoty dotykają mężczyzn nadużywających seksu.
Naprawdę?
Poważnie?
No.
Czyżby?
Oto, co wiemy.
Głównie, to Tess była mózgiem naszych badań.
Co myślisz, Gemma?
Mnie pytasz?
Tak.
Poszukamy skarbów na Bahama?
Chyba, że wolisz Kerry i Vivante na Jukatanie?
Nauczysz mnie nurkować?
Tak.
- Tess. - Cześć, Alfonz.
- Kopę lat. - To pan Nigel Honeycutt.
To Gemma Honeycutt. Alfonz.
Miło mi.
Wyspa ma kształt trójkąta.
Urwiska, falochrony, przystań, miasto i plaża.
Naczynie znalazłem za rafą, po drugiej stronie.
Ale nie masz dokładnych namiarów?
Nie są potrzebne.
- Jak to? - W pewnym sensie, oznaczyliśmy teren.
Podpaliliśmy i zatopiliśmy łódź.
- Twojej łodzi to nie grozi. - Tylko mojej.
- Naszej. - Mojej.
Wiecie, że ta wyspa należy do Bigg Bunny'ego Deenza?
- Do kogo? - Cała wyspa jest jego.
Bigg Bunny Deenz.
A, pamiętam.
Nie zamordował jakiegoś Fuzzy Dice'a,
czy Pogo Sticka?
Nazywał się Exta-C.
Ale byłeś blisko.
Uniewinniono go.
Tak, bo zamordował wszystkich świadków.
Jesteś niesamowity, Finn.
Ma wyspę, ale nie włada wodą.
A jak będzie się czuł, gdy pod jego nosem
będziemy wyciągać skarb?
- Pomoże nam? - Miałeś go nie wtajemniczać.
A jeśli będziemy potrzebować paliwa, jedzenia, baterii?
Uspokoisz się, Tess?
To Aurelia.
Jest blisko i jest cała nasza.
Spójrzcie na tamtą łódź.
Ma takie dziwne rury wystające na boki.
Tam znalazłeś naczynie?
Ja cię kręcę.
Ktoś jeszcze pisze się na weekend z Paris?
- Chyba zajęta. - Co?
Ty sukin...
synu.
- Kto to? - Moe.
- Co? - O co chodzi?
Jak nic, będą kłopoty.
Nie jedną, wszystkie!
Aurelia jest moja, do cholery.
Nie, jeśli ja znajdę ją pierwszy.
Wygląda, że są tu 1-2 dni.
- Skąd wiesz? - Trzeba czasu, by nanieść siatkę.
Czego oni tu szukają?
Naprawdę nie znasz odpowiedzi?
Kochanie.
- Ukoję ją. - Zostań tutaj.
Wybacz, ale ona musi się
nauczyć, że można inaczej zwracać na siebie uwagę.
Jak, na przykład?
Dzień dobry.
Ma pan całkiem ładny jacht.
Witaj, Moe.
- Cześć, kochana. - Mały ten świat, nie?
Gdzie twój nieodpowiedzialny mąż?
- Były mąż. - Gratuluję.
Znalazł pan coś, panie Fitch?
Właśnie założyliśmy parę ładunków i zobaczymy.
Lepiej odpłyńcie, żebyśmy przypadkiem nie porysowali wam łodzi.
Przekażę kapitanowi.
Wysadźmy parę dziur!
Szybciej, starzeję się. Znajdźmy w końcu złoto.
Boże.
- Co? - Niech się wstrzymają.
Moe?
Niech mnie. Pomocnik z Ukrainy.
Nie myślę tak o sobie.
Jestem głównym rozgrywającym mojego życia.
Dlaczego wszyscy znajomi mówią, że jestem fajna, a tylko oni nie?
Myślimy, że jesteś super.
- Żartujesz? - Ja cię lubię.
Gemma. Jesteś potrzebna. O nic nie pytaj.
Ktoś potrzebuje rady, jak być głupią?
Widzisz, jakie to głąby?
I tacy już będą. Ty możesz się zmienić.
Twoja kolej.
Cześć.
Cześć, jestem Gemma.
Cześć.
- To Gemma Honeycutt. - Co ty?
To Gemma Honeycutt.
- Jak się nazywacie? - Jestem Happy.
- Jim. - Cześć.
- Petruchio.
Wszyscy dorastaliście na tej łodzi?
Boże, tam jest Finn.
Cholera jedna. Sam go stamtąd wyciągnę!
Zwariowałeś, Moe?
Kto to odpalił? Tam był człowiek!
- Co się dzieje? - Tam.
Rozwalił siatkę, nie powinien.
Jeśli ktoś ma go ukatrupić, to ja.
Finn?
Kochanie!
- Tak jest. - Zaraz wracam.
Brawo.
Cholera.
Cześć, Moe.
Cześć, Finn. Połamałeś się?
- Chyba nie. - To dobrze.
- Finn! - Finn!
Tylko tyle potrafisz, staruszku?
Trudno mi zaakceptować twoje przywództwo,
widząc, jak obrywasz od dziadka.
On ma 56 lat.
Nie mogę go uderzyć.
To jasne.
Czy to była biało-żółta Cessna 206?
Powiedziałbym, że latający banan.
Wciąż jestem pod wrażeniem, jak wyskoczył z wody.
I ten doskonały rzut szablą.
Ostrze wbilo się w pokład.
Zdumiewające.
To coś więcej, niż dziki instynkt.
Jest zaangażowany uczuciowo w to, co robi.
Koncentruje się.
Widzi coś i tego chce.
- Idzie po to i bierze. - Na mnie to działa.
Możecie przestać?
- Przepraszam. - Przepraszamy.
To...
Za pełen wrażeń pierwszy dzień
i szczęśliwe lądowanie naszego lidera.
Słyszę, słyszę, Nigel. Twoje zdrowie.
Twoje, głupku.
Co?
Finn, kochanie, Finn.
W salonie mam porto i przedni
wybór cygar, jeśli ktoś reflektuje.
Gdyby ktoś chciał zawalić resztę wieczoru z nami...
Są też babeczki.
Masz tu prostytutki?
Nie.
Zawsze możemy jakieś wezwać.
Mówisz poważnie?
Nie zwracaj uwagi, Gemma, to prowokator.
No tak, ale nie jesteśmy we Francji, jesteśmy w Ameryce.
- Idę spać. - Mnie też już wystarczy.
To czysty zbieg okoliczności, bo
nie zamierzamy razem spać.
Oczywiście.
To nie nasza sprawa.
To nic ciekawego.
- Chciała powiedzieć... - Dobranoc.
Dobranoc.
Nigel, to był cudowny dzień. Gemma, słodkich snów.
- Dobranoc. - Dobranoc, Tess.
Mam...
nadzieję, Gemma, że
nie nudziłaś się dzisiaj.
Jasne, że nie, tato. Było naprawdę zabawnie.
Grywasz jeszcze w gin-remika?
Cały czas. W trakcie lotu.
Na drobne?
Tu Tess.
Nie zrozum mnie źle, chcę tylko pogadać.
Ostatnio byłam bardzo krytyczna wobec ciebie.
A chcę ci powiedzieć, że dzisiaj byłeś wspaniały,
niszcząc ich siatkę.
Nie oddałeś Moe.
To wszystko przypomniało mi...
Jesteś tu?
Gin.
Co?
105.
28 tysięcy.
- Dolarów? - To na cele charytatywne, tato.
Cieszę się kochanie, że nie tylko urodę
odziedziczyłaś po matce, ale
także talent do wyciągania pieniędzy ode mnie,
niemal bez wysiłku.
Co się stało?
Nie chcę ich.
To był żart.
Choć szczerze, to
z czystej miłości mnie nie poślubiła.
Moja mam była
24-letnią krupierką z Nebraski.
Dałeś jej 500$ napiwku, tylko za to, żeby wypiła z tobą drinka.
2 tygodnie później poślubiłeś ją, w wieku 175 lat.
- 51 dokładnie. - A teraz się pieklisz, bo
miała pomysł, jak wyciągnąć od ciebie kasę, zanim ją porzuciłeś?
Nie, chodzi mi o ilość tych pieniędzy.
Weź sobie moją wygraną. Wypisuję się od ciebie.
Niczego więcej nie chcę.
Poza jedzeniem. I ciuchami.
Pensją i, no wiesz, podróżami.
I mówię poważnie.
I to mnie właśnie przeraża.
Gemma?
Za to, co znaczyła dla mnie,
kochałem twoją matkę i kocham ciebie.
Wierzysz w duchy, Curtis?
Naprawdę jesteś głupi.
Jak bym żonę słyszał.
Bunny się tu kręci?
Nie słyszę na te ucho.
Curtis?
Prowadź mnie do Bigg Bunny'ego.
Lepiej, żeby Bunny nie wiedział, że nie udało się za pierwszym razem.
OK.
Cholera.
Ostrzyłeś ją kiedykolwiek?
W 1715 r.
OK, momencik.
Widziało mnie dzisiaj ze 20 ludzi Moego.
Jeśli zaprowadzisz mnie do Bigg Bunny'ego,
będzie to lepsze rozwiązanie, niż gdy się dowie od kogoś innego.
- On o tym nie decyduje. - A kim ty jesteś?
Od głupka gorszy jest tylko naiwny głupek.
Nieprawdaż, panie Finnegan?
Kim jest ten nowy?
Cyrus. Powiedzmy, że to nowy szef personelu.
Pomaga mi się przeorientować i przeorganizować.
Na co ci on? Dawaliśmy sobie radę.
Jezu! Co do...?
Dlaczego to zrobiłeś?
Drobna reorganizacja.
Pozwoliliście, by wymknął się wam 2 razy.
Teraz będziesz uważał.
Bardzo uważam. I mam motywację.
Moje morale właśnie wzrosło przynajmniej o 20%.
- Mogę się wtrącić? - Czego chcesz?
Chcę kupić trochę czasu.
Przecież jeszcze żyjesz?
Dzięki za to.
Posłuchaj mnie.
Dogadałeś się z Moe, i masz tylko 50% szans.
Dogadaj się dodatkowo ze mną, a razem podwoimy obszar poszukiwań.
I dam ci 10% wszystkiego, co znajdę.
I to, co jestem ci winny.
Ile mówisz?
10%. Równiutko.
10%?
- Powtórz. - No co ty?
Może być 12%.
Ledwie cię słyszę.
- 15%, ale muszę znaleźć... - Co? Ile?
- 18%, ale mam inne długi. - Nie podoba mi się to.
20%. Ostatnie słowo.
To ile chcesz?
Powiem ci.
Znajdziesz skarb, a ja cię nie zabiję.
Ile jesteś mu dłużny?
Jezu, Tess.
Ile jesteś mu dłużny?
Komu?
Bigg Bunny'emu.
Nie mam u niego długu.
Finn, ile mu wisisz?
Powiedz, niech wiem.
Trudno powiedzieć z dużą dokładnością.
- Moja księgowość to skomplikowana... - Ile?
62.581,43$.
Ale sprawa jest załatwiona.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Nie wzięłabyś w tym udziału.
Wzięłabym.
Ale bez ciebie.
Skończyliśmy?
Na to wygląda.
- Wszystko OK? - Tak.
Co ci się stało?
Dostałem kijem od krykieta.
- To nowy rodzaj zaworu... - Nie pouczaj mnie.
- Możemy ruszać. - Gotowa, skarbie?
Niech was.
Jak za starych czasów, nie?
Kochanie?
Napijesz się?
Mam już.
Wiecie, co mnie gryzie?
Nie.
Powiedz. Bo ja, osobiście, padłbym z rozczarowania,
jeśli nie odkryłbym wartego 700 mln dowodu na życie na Ziemi.
To cię gryzie.
Zabawne.
Posłuchajcie.
Holenderska fregata ugrzęzła na tej samej
mieliźnie, na której 3 lata wcześniej zatonęła Aurelia.
Tam jest płytko. Najczystsza woda na planecie.
Dlaczego jej nie zauważyli?
Bo jej tam nie było?
Nie wiem.
Sebastian wyraźnie mówił, że zatonęła.
Tak mówił.
Drogie dziecko, twoja koncepcja opiera się na założeniu,
że Sebastian kłamał na temat wszystkiego, by chronić skarb.
Dlaczego miałby zdradzić miejsce zatonięcia?
Według mnie, Aurelii nie ma w zatoce,
z tego powodu, że Sebastian tak właśnie twierdził.
Przepraszam, że niepokoję.
Zbliża się sztorm i musimy przepłynąć na drugą stronę wyspy.
Nie zmieścimy się na przystani?
Raczej nie. Taksówka zawiezie was na północną plażę.
- Zadzwońcie, to wyślemy motorówkę. - Zawsze to bezpieczniej.
Nie zestarzałem się, by teraz utonąć.
Nawet tak nie mów.
Szkoda byłoby pana kolekcji dzieł sztuki.
I butów Gemmy.
Szczególnie, że jesteśmy przy samym brzegu.
Boże.
Co?
No jasne.
Jasne, co?
Jesteś genialna.
Stefan.
- Stefan. - Tak.
Dlaczego wybrałeś północną plażę?
To jedyna plaża z dostępem, wolna od raf.
Tak, tam ją "uziemił".
Co cię tak cieszy?
- Osadził ją tam. - Co?
By ochronić Dowry. Sebastian zatopił statek.
Założę się o 1000$, że zaraz coś tu znajdę.
Nie masz tysiąca.
No to 10$.
Nawet tyle nie masz.
No to milion.
Co robisz?
Myślisz, że puszczę cię tam samego? Zwariowałeś?
Nie ufasz mi?
Niby dlaczego miałabym?
Mam działo.
- Co? - Są dwa?
Dwa działa.
Masz u mnie milion dolarów!
Mamy Aurelię, kochanie!
Jeśli ktoś spoza załogi dowie się o tym, będziemy mieli przechlapane.
Nie możesz pocieszyć się przez chwilę?
Cieszę się.
Dzięki ci, Boże.
Niewiele tu tego.
Musieli spalić okręt, a resztę ukryć na wyspie.
Znalazłem pistolet.
Co nam wiadomo o Topsail Cay?
Miasto, kościół.
Jaskinia Kaznodziei.
Byliśmy tam kiedyś. Nosi ślady pierwszych osadników.
Myślę, że to bardzo ważne.
Ale to było...
z czasów około 1780 r.
Sebastian wyprzedził ich o 70 lat.
Jeśli są jakieś informacje, to tylko w kościele.
Listy, pamiętniki, treści kazań.
Mądrze, Tess.
Najstarsza budowla na wyspie.
Jak Moe się zorientuje, to
przetrzepie nam tyłki, jak stary dywan.
To byłoby ciekawe.
Nie mamy wiele czasu.
O Boże!
Zatrzymajcie!
Właśnie pojęłam. Cały czas mieliśmy to przed oczyma.
Co?
Precious Gem. [Cenny Klejnot]
Wiecie, jak podobne jest słowo Gem do imienia Gemma?
Chyba tak.
Boże.
Nazwałeś łódź po mnie i nawet nie wiedziałeś.
Nie wiedziałem?
Nie rozumiesz?
Uciekałeś w morze, ale zawsze chciałeś bym była przy tobie.
Nieświadomie nazwałeś łódź po mnie.
To piękne.
Oczywiście, że nazwałem ją po tobie.
Ale świadomie. Dużo o tym myślałem.
Nie, zrobiłeś to nieświadomie.
I potem, zrobiłem to nieświadomie.
Dobry wieczór.
W czym pomóc?
- Nazywam się Finnegan. - Miło mi.
- Tess. - Tess.
Nawet nie myśl.
- Co? - Dobrze wiesz, co.
Dziwne, nie?
- Co? - To.
My, razem.
Owszem, to związek, ale innego rodzaju.
Mogę choć powiedzieć, że żałuję tego rozwodu?
Nie.
Posłuchaj tego.
To, że nie byliśmy pierwszymi
Europejczykami na tej wyspie,
dowodzi odkrycie hiszpańskiego grobu
pewnej kobiety.
Nie wiem, kim była, ani, jak tu trafiła
ponieważ na nagrobku widnieje jedynie napis:
Aurelia, 1715.
Jasny gwint!
Nie mogłem jej tak zostawić.
I tam, na tym pięknym wzgórzu,
postanowiłem urządzić cmentarz,
i rozpocząłem budowę kościoła.
Zaznaczył miejsce nagrobkiem.
A ktoś wybudował obok niego kościół.
- Na cmentarzu. - Na cmentarzu.
Finn.
I co?
Nic.
Nie wierzę.
To, że w coś nie wierzysz, nie znaczy, że to nie prawda.
Albo kłamstwo.
Albo cokolwiek innego.
Coś nie tak, Tess?
Czemu coś miałoby być nie tak?
Dopiero co kochaliśmy się w kościele, nie będąc małżeństwem,
a teraz buszujemy między grobami.
To potrójny grzech.
Dziwne, że nas piorun nie poraził.
OK?
Drugi raz się potknęłam.
Dość tego.
Głupi kamieniu.
Poczekaj.
Jest ciężki.
To ten.
Finn? Finn?
Finn.
- Co? - A jeśli tam jest ciało?
Co najwyżej karła. W dodatku, z biednej rodziny.
- A jeśli w środku jest głowa? - Możesz przestać?
To jego.
Na moją wieczną ulgę,
po ciężkim roku w tym odludnym miejscu,
znalazłem wreszcie dogodne miejsce
dla mojego ładunku.
Naturalnie ukryte przed przypadkowym
lub rozmyślnym odkryciem,
nawet wtedy, gdy któryś z nas zdradzi tajemnicę.
Grudniowy odpływ ukazał nam doń wejście.
Od stycznia do listopada
nozdrza osiadłego na mieliźnie wieloryba są wejściem i wyjściem.
Czyni to kryjówkę prawie nie do zdobycia.
Nozdrza osiadłego na mieliźnie wieloryba? Na pewno?
To wodotrysk.
Jest taki na Clifton Point.
- Grudniowy odpływ... - Zimowe przesilenie.
Największy odpływ w roku ukazuje wylot wodotrysku.
Który normalnie jest pod powierzchnią wody.
Przez 2 dni w roku, wodotrysk jest jaskinią.
Ukryli tam skarby, nastał przypływ,
a jaskinia stała się pułapką.
Czy właśnie znaleźliśmy nasz skarb?
Na to wygląda.
Miło poznać, pani Finnegan.
Bunny.
Co tu robicie?
- Daj mi księgę. - No co ty.
A nie chcesz, żeby wziął ją ten nowy?
I co chcesz tym zrobić?
Lepiej odłóż tę łopatę.
Nie chcę kłopotów.
Wyciągnijcie mnie!
Walnij go, kochanie!
Finn!
Łapcie go!
Chodź!
Jedź!
Gońcie ich!
Trzymaj się.
Oberwałaś?
- Co? - Oberwałaś?
- Nie, a ty? - Jeszcze nie.
Cyrus, mamy tę księgę.
Finn!
Mam cię, Tess!
Uwaga!
Finn!
Finn.
Nie, Finn!
Finn.
Idziemy.
Na pewno nie żyje? Bo mam dość rozczarowań.
Mogłam palnąć cię w łeb, sukinsynu.
Coś ci powiem.
Moi chłopcy zweryfikują waszą teorię,
a ja idę się ochłodzić.
Po następnej fali, będziesz miała 50 sekund.
Wskoczysz tam wreszcie?
Nie mogę.
Przepraszam, Curtis.
Wskakuj do dziury.
Cyrus? Czemu wciąż się wtrącasz do mojej roboty?
Daję sobie radę.
Wiesz, zajmij się tym.
Rób co chcesz.
Nic tu nie ma.
Sprawdź pod wodą!
Same skały.
Mam ci wierzyć?
Chcesz sprawdzić, to zejdź tu sam! Wyciągnij mnie!
Proszę.
Wyciągnij ją!
Pozdrów męża.
Co ty wyprawiasz, do cholery?
Rzuć linę!
To mi się podoba!
Mów.
Mamy. Zabierz sprzęt.
Musimy zejść pod wodę.
A dziewczyna?
Jej nic nie trzeba.
Lepiej, żeby to było coś dobrego.
Moe, tu Finn. Jest bardzo źle.
- Mają Tess. - Co?
Skarb jest w wodotrysku na Clifton Point.
Tess jest zakładniczką.
To się nazywa szmaragd.
Tak, bawcie się, niech was pozabijają.
Niech waszego przyjaciela żółć zalewa.
Ale mięczak.
Jest bardziej męski, niż ty kiedykolwiek będziesz.
Ruszycie się, panienki?
Mając tyle czasu, zabiliby pół miasta.
Tato.
- Boję się. - Nic jej nie będzie.
- Obiecuję. - O ciebie się martwię.
Dziękuję ci.
Zobaczymy się na śniadaniu.
Cholera.
Ile jeszcze razy mam go zabić?
Ratunku.
Tess!
Finn?
Finn!
Cholera!
Jest tam tego dużo więcej.
- Gdzie jest Cyrus? - Miał tu zaraz być.
Sprawdź, kto to był.
Słyszałeś.
Boże.
Cholera.
Osłaniaj mnie.
Dokąd to?
Dokąd się wybierasz?
Cholera.
Ty sukinsynu.
Przeładuj.
Nie mogę.
Nie, nie.
Daj mi to.
- W porządku, Moe? - Tak, super.
Do samolotu!
Puść ją!
Do środka.
Siedzisz?
Siadaj, mówię.
Cholera!
Gemma! Nie.
Za tym samolotem!
Jazda!
Zadowolony jesteś, skurczybyku?
Płyń do Moego.
Podpłyń do lewej burty.
Co to burta?
Do lewej strony.
OK.
Trzymaj kurs.
- Co chcesz zrobić? - Podpłyń do pływaka.
To jest facet, który kocha żonę.
Tak jest.
- Tess! - Finn!
Tess!
Od kiedy umiesz latać?
Nie umiem.
Dobrze ci idzie. Wciąż jesteśmy w powietrzu.
W sumie, tak.
Cholera.
Musiał strzelić w silnik.
Skrzydła, płaty, prędkość, pułap.
Stery - wszystko OK.
- Skąd wiesz, co robić? - Grałem...
na PlayStation.
Boże.
Trzymaj się.
Finn!
Udało ci się.
Lecimy.
No.
Jak wylądujemy?
Jak lądowałeś w grach?
Jestem bogaty!
Następna sprawa...
Nie jestem pewien, jak zwolnić.
Powinniśmy wytracić prędkość, zanim zetkniemy się z wodą.
- Wytracić? - Przestać lecieć.
- Przestać lecieć? - I wylądować.
Na spokojnej wodzie.
- Zginiemy? - Nie.
Nie zginiemy.
Gdzie jest Finn?
Pewnie pilotuje samolot.
To jest jeszcze nadzieja?
Nie koniecznie.
- Chce ci coś powiedzieć. - Nie.
- Dlaczego? - Bo nie.
Powiesz po katastrofie.
Będę miała po co żyć.
OK.
100.
Uda się. 80.
60.
40.
Poderwij.
Skarbie...
- Kocham cię. - Kocham cię.
Poderwij.
Cholera.
Finn?
Przepraszam.
Kocham cię. Wyciągnąłem wnioski z moich błędów.
Wyjdź za mnie.
Nie.
Nie wyciągnąłeś.
Dobrze.
Zgadzam się.
Kochanie?
Co?
poprawki: Ass Bandit
pozdrowienia dla ekipy NAST *** NAST. WS ***